Testy penetracyjne aplikacji desktopowych: sprawdź, czy nie dają za dużo uprawnień

Aplikacja desktopowa instaluje się na komputerze użytkownika i często łączy się bezpośrednio z bazą danych lub usługami backendu. Napastnik dysponuje pełnym binarium i może je analizować bez ograniczeń, czego nie da się zrobić z aplikacją web ukrytą za serwerem.

Dlatego zakładamy, że klient jest w rękach przeciwnika. Sprawdzamy, co aplikacja przechowuje lokalnie, jak uwierzytelnia się wobec serwera i ile zaufania nieświadomie pokłada w kodzie działającym na maszynie użytkownika.

Analizujemy binaria i biblioteki, dane zapisywane w plikach, rejestrze i pamięci, a także komunikację z serwerem i bazą danych. Szukamy zaszytych poświadczeń, słabej kryptografii oraz konfiguracji, którą da się podmienić na korzyść atakującego.

Obserwujemy też aplikację w działaniu: przechwytujemy ruch, modyfikujemy żądania i sprawdzamy, czy logika krytyczna naprawdę wykonuje się po stronie serwera. Wiele aplikacji desktopowych ufa decyzjom podjętym lokalnie, co jest typowym źródłem podatności.

Najgroźniejsze podatności wynikają z autoryzacji i walidacji realizowanej po stronie klienta. Jeśli to aplikacja decyduje, do czego użytkownik ma prawo, wystarczy zmodyfikować jej zachowanie albo żądanie, by ominąć ograniczenia.

Sprawdzamy również niezabezpieczoną komunikację międzyprocesową, podnoszenie uprawnień i sposób aktualizacji aplikacji. Mechanizm aktualizacji bez weryfikacji podpisu potrafi zamienić zwykłą aplikację w kanał dostarczenia złośliwego kodu.

Raport opisuje każdą podatność z dowodem, oceną CVSS i krokami odtworzenia, wraz z podsumowaniem biznesowym i priorytetami naprawczymi. Wskazujemy też, którą logikę przenieść na serwer, by trwale zamknąć całą klasę błędów.

Aplikację desktopową warto testować przed wdrożeniem oraz po zmianach w uwierzytelnianiu, integracji z bazą lub mechanizmie aktualizacji. Po naprawie wykonujemy retest i potwierdzamy zamknięcie luk.